زمین ارزان؛ وعدهای که جا ماند؛ بحران مسکن در انتظار تصمیم عملی دولت
به گزارش وبسایت پیمانکار به نقل از خبرنگار مهر، با افزایش مداوم بهای مسکن و کاهش توان خرید مردم، بهویژه مستأجران، عرضه زمین از سوی دولت به عنوان راهکاری اساسی برای ایجاد توازن در بازار مطرح شده است. این اقدام، در صورت اجرای صحیح و همراه با تأمین زیرساختها، میتواند به افزایش تولید مسکن و کاهش فشار تقاضا کمک کند.
تحلیلها نشان میدهند که در حال حاضر، سهم زمین در قیمت نهایی مسکن در بسیاری از مناطق شهری کشور بسیار بالاست و در مواردی به بیش از ۵۰ درصد میرسد. بنابراین، عرضه زمین ارزانقیمت میتواند منجر به کاهش هزینه ساخت و در نهایت، کاهش قیمت فروش واحدهای مسکونی شود.
کارشناسان مسکن تأکید دارند که اجرای سیاست عرضه زمین بدون آمادهسازی زیرساختهایی مانند آب، برق، گاز، راه دسترسی، حملونقل عمومی و خدمات اجتماعی، نه تنها به بازار کمک نمیکند، بلکه ممکن است باعث ایجاد بافتهای ناکارآمد و بیکیفیت در حاشیه شهرها شود.
تجربه برخی از پروژههای نیمهتمام در شهرهای جدید که به دلیل نبود زیرساختهای اولیه رها شدهاند، نشان میدهد که سیاستهای حوزه زمین و مسکن باید به صورت یک بسته جامع اجرا شود و نه صرفاً واگذاری زمین بدون خدمات پایه.
در همین حال، برخی فعالان بازار مسکن معتقدند که اگر دولت زمین مناسب را با شرایط شفاف و واقعی در اختیار سازندگان حرفهای و متقاضیان واقعی مسکن قرار دهد، میتوان انتظار داشت که قیمت مسکن کنترل شده و مستأجران امیدوار به خانهدار شدن شوند.
کامران غضنفری، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، میگوید: بر اساس برنامه هفتم، قرار بود سالانه بخشی از مساحت کشور به ظرفیت سکونتگاهی اضافه شود، اما طبق گزارش وزارت راه، تنها حدود ۴ هزار هکتار واگذار شده است، در حالی که باید حدود ۳۳۰ هزار هکتار در کل کشور واگذار میشد. وی افزود که مجلس پیگیریهایی در این زمینه انجام داده و مشخص شده که وزارت راه و شهرسازی کوتاهی کرده است.
به گزارش وبسایت پیمانکار، بررسیها نشان میدهد که گرانی مسکن بیش از هر عامل دیگری با سهم بالای زمین در قیمت تمامشده واحدها مرتبط است. دولت در برنامه هفتم توسعه وعده داده بود که با واگذاری گسترده زمین، مسیر خانهدار شدن مردم را هموار کند، اما عملکرد یکساله نشان میدهد که سهم واقعی این سیاست ناچیز بوده و با اهداف تعیینشده فاصله زیادی دارد.
کارشناسان تأکید دارند که بدون تأمین زمین ارزان و مجهز به زیرساختهای اولیه، سیاستهای ساخت مسکن حمایتی به نتیجه نخواهد رسید. به نظر میرسد اگر دولت بخواهد بحران مسکن را مدیریت کند، باید واگذاری زمین را به صورت شفاف و گسترده در دستور کار قرار دهد تا رؤیای خانهدار شدن برای میلیونها مستأجر ایرانی دستیافتنی شود.
در مجموع، تا زمانی که زمین آماده ساخت وجود نداشته باشد، هیچ طرح مسکنی موفق نخواهد شد. حل بحران مسکن یک طرح ملی است و به راهبرد بلندمدت، سیاستگذاری دقیق و مشارکت واقعی بخش خصوصی نیاز دارد. اگر چالش زمین حل نشود، عرضه مسکن کاهش مییابد، قیمتها بالا میماند و ساختوساز وارد رکود میشود.
در چنین شرایطی، نه تنها هدف خانهدار کردن مردم محقق نمیشود، بلکه اقتصاد ملی نیز از پیامدهای منفی رکود در بخش مسکن متضرر میشود. کارشناسان معتقدند که تنها زمانی میتوان به کنترل بازار و کاهش قیمتها امیدوار بود که دولت سیاست واگذاری زمین را بهطور واقعی و عملیاتی در دستور کار قرار دهد و زمینه را برای حضور فعال بخش خصوصی فراهم کند.
منبع: مهر
نوشته های مشابه
