ضرورت زراعت چوب در کشور
به گزارش وبسایت پیمانکار به نقل از خبرگزاری صدا و سیما، طرح توسعه زراعت چوب در ایران با هدف کاهش وابستگی به واردات چوب و استفاده بهینه از منابع آبی، در سطح ۳۰ هزار هکتار در حال اجراست. این طرح در شرایطی کلید خورده که خشکسالیهای اخیر، منابع آبی کشور را به شدت تحت فشار قرار داده است. بنابراین، برنامهریزی برای بهرهگیری از آبهای نامتعارف در زراعت چوب، به عنوان راهکاری برای توسعه پایدار این صنعت در نظر گرفته شده است.
ظرفیت اسمی سالانه صنایع چوب ایران ۱۰ تا ۱۱ میلیون متر مکعب برآورد میشود؛ اما به دلیل کمبود مواد اولیه چوبی، این صنایع با کمتر از نیمی از ظرفیت خود (حدود ۵.۵ میلیون متر مکعب) در حال فعالیت هستند. با توجه به توقف بهرهبرداری از جنگلها برای حفاظت از منابع طبیعی، زراعت چوب به عنوان راهحلی اساسی برای تأمین مواد اولیه مورد نیاز این صنعت مطرح شده است.
کامران پورمقدم، مجری طرح زراعت چوب، هدف این طرح را تأمین بیش از ۸۰ درصد نیاز چوبی کشور از طریق کشت درختان در زمینهای مناسب و با استفاده از منابع آبی نامتعارف مانند پسابها و زه آبها اعلام کرده است. این طرح، جزئی از طرح ملی کاشت یک میلیارد درخت است و بیش از ۷۰ درصد از اجرای آن بر عهده کارخانهداران صنایع چوب قرار دارد.
محمد رضا احمدی، مجری طرح کاشت یک میلیارد درخت، بر اهمیت زراعت چوب در تأمین خوراک کارخانههای چوب تاکید کرده و پیشبینی کرده است که با افزایش سطح زراعت چوب به ۳۰۰ هزار هکتار، نیاز صنایع چوب داخلی به طور کامل برطرف خواهد شد. برنامه هفتم توسعه نیز هدف افزایش سطح زراعت چوب از ۸۰ هزار هکتار فعلی به ۲۳۰ هزار هکتار را دنبال میکند.
علی تیموری، رئیس سابق منابع طبیعی کشور، به نمونههایی از توسعه زراعت چوب در استانهای مختلف اشاره کرده است. به گفته وی، حدود ۳۰ هزار هکتار از زراعت چوب در استان گیلان در زمینهای مستثنیات مردم و حدود ۲۰ هزار هکتار در زمینهای منابع طبیعی انجام میشود. همچنین، در استان خوزستان بیش از ۲۹۰ هزار هکتار زمین مناسب برای توسعه زراعت چوب شناسایی شده است.
لازم به ذکر است که سالانه ۶۰۰ هزار متر مکعب چوب خام به ارزش ۷۰۰ میلیون دلار به ایران وارد میشود. با توسعه زراعت چوب در سطح ۳۰۰ هزار هکتار، می توان صرفه جویی ارزی قابل توجهی (حدود ۱ میلیون دلار) را محقق ساخت. این طرح میتواند ضمن ایجاد اشتغال و رونق اقتصادی در مناطق روستایی، گامی مؤثر در راستای حفاظت از جنگلها و کاهش وابستگی به واردات باشد. اما موفقیت این طرح به عوامل مختلفی از جمله تامین اعتبار کافی، آموزش و پشتیبانی فنی کشاورزان و همچنین همکاری و هماهنگی بین دستگاههای اجرایی مرتبط بستگی دارد. پیامدهای احتمالی عدم موفقیت این طرح میتواند افزایش قیمت چوب، کاهش تولیدات صنایع چوب و افزایش واردات و هزینههای ارزی باشد.
منبع: خبرگزاری صدا و سیما


