چگونه کار پیمانکاری بگیریم؟ (ازشروع تا ورود به پروژه‌ رسمی)

برای گرفتن کار پیمانکاری، ابتدا موقعیت و توان خود را مشخص کنید، زیرا مسیر فردی، تیمی یا شرکتی متفاوت است. سپس با مهارت فنی، نمونه کار واقعی تعمیرات و قیمت گذاری منطقی آماده ورود به بازار شوید. پروژه اول را با هدف ایجاد سابقه و نشان دادن توان اجرایی انجام دهید تا راه پروژه‌های بعدی هموار شود. در این مسیر، استفاده از پلتفرم ها و سایت های خدمات فنی مانند فنی کارا می‌تواند دسترسی شما به پروژه های واقعی را سریع تر کند.

مسیر رسیدن به گرفتن کار پیمانکاری در عمل

بیشتر کسانی که دنبال پروژه‌اند، دقیقا نمی‌دانند مسئله از نداشتن مجوز شروع می‌شود یا از نداشتن مسیر درست ورود به بازار اجرا شکل می‌گیرد؛ همین سردرگمی باعث خواهد شد تا قبل از رسیدن به کار واقعی، انرژی و زمان صرف انتخاب‌هایی شود که اصلا آن‌ها را به پروژه نزدیک نمی‌کند.

1. مشخص‌کردن نقطه شروع؛ از کجا باید وارد مسیر گرفتن کار پیمانکاری شد

بخش زیادی از سردرگمی‌ها درباره اینکه چگونه کار پیمانکاری بگیریم، از جایی شروع می‌شود که همه بدون توجه به موقعیت واقعی خودشان یک مسیر واحد را دنبال می‌کنند. درحالی‌که نقطه شروع فرد حقیقی، تیم اجرایی و شرکت تازه‌تاسیس یکسان نیست و هر کدام منطق متفاوتی برای تصمیم‌گیری دارند؛ در جدول زیر می‌توان دید این تفاوت‌ها دقیقا کجا خودش را نشان می‌دهد و تمرکز درست در هر وضعیت چیست:

2. انتخاب مسیر جذب کار؛ پروژه خرد، همکاری یا قرارداد مستقیم

یکی از خطاهای رایج این است که پیمانکار بدون تشخیص مسیر مناسب، هم‌زمان سراغ چند راه می‌رود و در هیچ‌کدام به نتیجه نمی‌رسد. هر مسیر جذب کار منطق خاص خودش را دارد و انتخاب نادرست آن می‌تواند زمان، اعتبار یا حتی سرمایه را فرسوده کند؛ در جدول زیر مشخص خواهد شد که هر مسیر دقیقا برای چه شرایطی معنا پیدا می‌کند و چه انتظاری از آن باید داشت:

3. آماده‌سازی حداقل‌های ورود به بازار اجرا

بسیاری از کسانی که به بازار اجرا نزدیک نمی‌شوند، مسئله‌شان کمبود ابزار یا مجوز نیست، بلکه تشخیص ندادن حداقل‌هایی است که شروع را ممکن می‌کند. برای اینکه روشن شود کدام موارد واقعا نقش پایه‌ای دارند و کدام‌ها فقط ظاهر حرفه‌ای می‌سازند، در جدول زیر این دو دسته کنار هم قرار گرفته‌اند تا تفاوت‌ها بدون توضیح اضافه دیده شوند:

4. ورود به اولین پروژه و ساخت سابقه واقعی

اولین پروژه اغلب با انتظار سود دیده می‌شود، درحالی‌که نقش واقعی آن ساخت سابقه و باز کردن مسیر کارهای بعدی است و همین سوءبرداشت باعث می‌شود بسیاری پیش از فهم اینکه چگونه کار پیمانکاری بگیریم یا وارد اجرا نشوند یا در همان شروع متوقف بمانند؛ جهت درک درست این مرحله، نکات زیر تعیین‌کننده خواهند بود:

●        پروژه اول نقش اثبات توان اجرایی را دارد، نه جبران همه هزینه‌ها

●        سابقه واقعی از انجام کار ساخته می‌شود، نه از ثبت شرکت یا داشتن مجوز

●        کارفرما در پروژه‌های بعدی بیشتر به نتیجه پروژه قبلی توجه می‌کند تا عنوان حقوقی

●        تمرکز زودهنگام روی ثبت شرکت و گرید به‌عنوان عامل تعویق ورود به اجرا

●        بزرگ‌نمایی مرحله مجوز به‌عنوان خطای رایج رقبا در ترسیم مسیر

مراحل کلیدی و رسمی گرفتن کار پیمانکاری

گرفتن پروژه زمانی از حالت موردی و شخصی خارج می‌شود که نوع کار به‌سمت قراردادهای بزرگ‌تر، سازمانی یا تکرار شونده حرکت کند؛ جایی‌که بدون ورود به مسیر رسمی، ادامه‌دادن عملا امکان‌پذیر نمی‌ماند و تصمیم‌ها ناچار به تغییر می‌شوند. مراحل رسمی گرفتن کار پیمانکاری به شرح زیر است:

1. گرفتن کارت پیمانکاری: کارت پیمانکاری زمانی معنا پیدا می‌کند که جریان کار از پروژه‌های موردی عبور کرده است و ورود به قراردادهای سازمانی و تکرارشونده به‌عنوان مسیر رشد مطرح می‌شود.
2. ثبت شرکت پیمانکاری: انتخاب نوع شرکت باید با اندازه و سطح پروژه‌ها هماهنگ باشد؛ برای شروع مسیر رسمی، شرکت با مسئولیت محدود معمولا کفایت می‌کند و وقتی هدف ورود به پروژه‌های بزرگ‌تر و قراردادهای جدی‌تر باشد، ثبت شرکت سهامی خاص مطرح می‌شود.
3. آماده‌سازی مدارک و الزامات حقوقی: تکمیل اساسنامه، مدارک هویتی اعضا، گواهی عدم سوءپیشینه و اقرارنامه‌ها انجام می‌شود تا شرکت امکان حضور قانونی در قراردادها را پیدا کند.
4. اخذ رتبه یا گرید پیمانکاری: با ثبت‌نام در سامانه‌های مربوط، مسیر دریافت رتبه آغاز می‌شود تا امکان شرکت در مناقصات و پروژه‌های رسمی فراهم شود.
5. تعیین تخصص و حوزه فعالیت مشخص: نوع خدمات و بازار هدف شفاف خواهد شد تا شرکت به‌جای پراکندگی، روی پروژه‌هایی وارد شود که با توان اجرایی آن هم‌خوانی دارد.
6. ساخت رزومه و چارچوب فعالیت تجاری: سابقه اجرایی، نوع پروژه‌ها و نحوه همکاری به‌صورت منسجم تعریف می‌شود تا مذاکره با کارفرما بر پایه داده واقعی اتفاق بیفتد.
7. ورود به مسیر جذب کار رسمی: شرکت در مناقصات، مذاکره با کارفرمایان سازمانی و جذب پروژه از مسیرهای رسمی آغاز و جریان کار از حالت محدود خارج می‌شود.

چرا بلد بودن کار، به‌تنهایی منجر به گرفتن پروژه نمی شود؟

بسیاری از افراد از جایی دچار توقف می‌شوند که تصور می‌کنند بلد بودن کار باید به‌طور طبیعی به سفارش منجر شود، درحالی‌که فاصله اصلی دقیقا در تفاوت نگاه طرف اجرا و طرف سفارش شکل می‌گیرد و تا این تفاوت دیده نشود، فهم اینکه چگونه کار پیمانکاری بگیریم عملا ناقص می‌ماند؛ جهت روشن‌شدن این شکاف، این دو زاویه دید در جدول زیر روبه‌روی هم قرار گرفته‌اند:

کانال‌های واقعی گرفتن کار پیمانکاری و منطق هر کدام

مسیر رسیدن به پروژه برای همه یکسان نیست و تجربه نشان می‌دهد تکیه افراطی روی یک راه یا پراکنده‌رفتن بین چند مسیر، اغلب نتیجه‌ای جز فرسایش انرژی ندارد؛ برای اینکه انتخاب کانال به تصمیم آگاهانه تبدیل شود، منطق کارکرد هر مسیر را می‌توان در موارد زیر دید:

● همکاری با افراد و مجموعه‌های بالادستی اجرا، زمانی موثر است که توان اجرایی وجود دارد، ولی دسترسی مستقیم به پروژه محدود است.

● پروژه‌های خرد به‌عنوان سکوی ورود عمل می‌کنند و بیشتر جهت ساخت سابقه و بازکردن مسیر پروژه‌های بعدی معنا دارند.

● ارتباطات محلی و ارجاع‌محور بر پایه رضایت واقعی شکل می‌گیرند و اگرچه کند پیش می‌روند، پایداری بالاتری ایجاد می‌کنند.

● فضای آنلاین زمانی کارآمد خواهد شد که به‌عنوان ابزار دسترسی و دیده‌شدن استفاده شود، نه اینکه جای تجربه و سابقه اجرایی را بگیرد.

جمع بندی مسیر گرفتن پروژه های پیمانکاری

برای گرفتن پروژه، مسئله اصلی این نیست که از کجا مجوز بگیریم، بلکه این است که بفهمیم چگونه کار پیمانکاری بگیریم وقتی هنوز نقطه شروع، مسیر جذب کار و نقش پروژه اول را درست تشخیص نداده‌ایم. انتخاب مسیر متناسب با وضعیت واقعی، آماده‌بودن حداقل‌های اجرا و ورود آگاهانه به اولین پروژه باعث می‌شود سابقه واقعی شکل بگیرد، اعتماد ساخته شود و تصمیم‌ها به‌جای پراکندگی، در یک روند قابل‌اتکا جلو بروند؛ مسیری که در صورت رشد طبیعی، خودش به‌سمت کانال‌های پایدارتر و مراحل رسمی هدایت می‌شود.